| تبليغات | X |
حسين (ع) يك درس بزرگتر ازشهادتش به ما داده است و آن نيمهتمام گذاشتن حج و به سوي شهادت رفتن است. حجي كه همه اسلافش، اجدادش، جدش و پدرش براي احياي اين سنت، جهاد كردند. اين حج را نيمهتمام ميگذارد و شهادت را انتخاب ميكند، مراسم حج را به پايان نميبرد تا به همه حجگزاران تاريخ، نمازگزاران تاريخ، مؤمنان به سنت ابراهيم، بياموزد كه اگر امامت نباشد، اگر رهبري نباشد، اگر هدف نباشد، اگر حسين (ع) نباشد و اگر يزيد باشد، چرخيدن بر گرد خانه خدا، با خانه بت، مساوي است. در آن لحظه كه حسين (ع) حج را نيمهتمام گذاشت و آهنگ كربلا كرد، كساني كه به طواف، همچنان در غيبت حسين، ادامه دادند، مساوي هستند با كساني كه در همان حال، بر گرد كاخ سبز معاويه در طواف بودند، زيرا شهيد كه حاضر نيست در همه صحنههاي حق و باطل، در همه جهادهاي ميان ظلم و عدل، شاهد است، حضور دارد، ميخواهد باحضورش اين پيام را به همه انسانها بدهد كه وقتي در صحنه نيستي، وقتي از صحنه حق و باطل زمان خويش غايبي، هركجا كه خواهي باش! وقتي در صحنه حق و باطل نيستي، وقتي كه شاهد عصر خودت و شهيد حق و باطل جامعهات نيستي، هركجا كه ميخواهي باشد، چه به نماز ايستاده باشي، چه به شراب نشسته باشي، هر دو يكي است. آنهايي كه حسين (ع) را تنها گذاشتند و از حضور و شركت و شهادت غايب شدند، اينها همه با هم برابرند، هرسه يكياند: چه آنهايي كه حسين (ع) را تنها گذاشتند تا ابزار دست يزيد باشد و مزدور او، و چه آنهايي كه در هواي بهشت، به كنج خلوت عبادت خزيدند و با فراغت و امنيت، حسين (ع) را تنها گذاشتند و از درد سر حق و باطل كنار كشيدند و در گوشه محرابها و زاويه خانهها به عبادت خدا پرداختند و چه آنهايي كه مرعوب زور شدند و خاموش ماندند. زيرا در آنجا كه حسين(ع) حضور دارد ـ و در هر قرني و عصري حسين (ع) حضور دارد ـ هركس كه در صحنه او نيست، هركجا كه هست، يكي است، مؤمن و كافر، جاني و زاهد، يكي است. اين است معنا اين اصل تشيع كه قبول هر عملي يعني ارزش هر عملي به امامت و به رهبري و به ولايت بستگي دارد! اگر او نباشد، همه چيز بيمعناست و ميبينيم كه هست. و اكنون حسين حضور خودش را در همه عصرها و در برابر همه نسلها، در همه جنگها و در همه جهادها، در همه صحنههاي زمين و زمان اعلام كرده است، در كربلا مرده است تا در همه نسلها و عصرها بعثت كند. و تو، و من، ما بايد بر مصيبت خويش بگرييم كه حضور نداريم.
«دکتر شریعتی»
تاریخچه مجتمع ساحلی نفت در محمود آباد
نفت نيوز:در 27 فروردين ماه سال 1339 زمینی به مساحتي معادل یک میلیون و 165 هزار متر مربع بمنظور خدمات رفاهي براي کارکنان شرکت نفت خريداري شد و در همان سال با تأسيس اتاقهاي چوبي و ورود اولين اردوي فرزندان کارگران شرکت ملي نفت ايران بطور رسمی آغاز بکار کرد.
به گزارش نفت نیوز طي سالهاي 1341 تا 1343 با ساخت10۰ دستگاه ويلاي سيماني در سه تيپ مجتمع نوپا گسترش يافت و بدين ترتيب کارکنان شرکت نفت در سال 1343 توانستند از ويلاها و رستوران ويلاها که به تازگي شروع بکار کرده بود استفاده کنند.
همزمان با پيدايش ويلاها 50 خط تلفن داخلي نيز افتتاح شد و ارتباط با تهران از طريق بيسيم شروع بکار کرد ولی هم اکنون مجتمع با 850 خط تلفن داخلي و 3 خط FX براي ارتباط مستقيم بکار خود ادامه مي دهد.
از مرداد سال 1351با خريد قطعه زميني در اطراف مجتمع آب آشاميدنی گوارا با لوله کشي به طول 2۳کيلومتر به اين مکان انتقال يافت.
با نقشه برداري جهت تأسيس برجها در سال 1345 روزهاي پرتلاشي پيش روي بود تا اينکه کلنگ تأسيس برجها در سال 1345 زده شد و تا قبل از پيروزي انقلاب اسلامي 70% از عمليات ساخت مجتمع به پايان رسيده بود. پس از آن ساخت برجها چندين سال مسکوت ماند تا اينکه شرکت ملي ساختمان شهريور 1373 شروع بکار کرد و سه سال بعد کار ساخت برجها را با موفقيت به پايان رساند. اولين گروه ميهمانان برجها نيز در سال 1376 وارد مجتمع شدند و جهت حفظ سلامت ميهمانان بيمارستان 2۰تختخوابي مجتمع نيز شروع بکار کرده بود.
براي مشاهده متن كامل و تصاوير بيشتر بر روي ادامه مطلب كليك كنيد.
